ادیان

به متون معتبر تاریخی نیز در می یابیم که پادشاهانِ زرتشتیِ متعصبی همچون انوشیروان حرمسراهایی پر از کنیزکان داشتند که هدف اصلی این کنیزان، کام رسانی به صاحبشان بود. به موجب متن پهلوی «خسرو قبادان و ریدکی» انوشیروان در حرمسرای خود، ده هزار کنیز داشت. در این متن پهلوی می خوانیم که ریدکی به انوشیروان می گوید: « انوشه باشید ای برترین مردان، که آن ده هزار کنیزک را که اندر کوشک سلطنتی تو هستند، ایشان را این باید کامه، و ایشان را این چیز باید کمال برتری باشد که رامش شما را گفتن.» [۹] شاهنامه نیز می افزاید که تنها در یکی از اتاق های حرمسرای انوشیروان، هفتاد کنیزک حضور داشتند :

کنیزک بدان حجره هفتاد بود

که هر یک بتن سرو آزاد بود 

و البته مجازات نزدیک شدن بیگانگان به حرمسرا، اعدام بود.